چناری که در یادها سبز است

داستان درخت امامزاده صالح(ع) تجريش
چناری که در یادها سبز است
شهر > شهری - پریسا امیرقاسم خانی:
هنوز هم وقتی پای حرف های اهالی شمیرانات می نشینید، و به درددل آنها گوش می دهید، صحبت تجریش و امامزاده صالح(ع) که می شود، ناخودآگاه نام درخت چنار امامزاده صالح(ع) را هم می شنوید.

اين نام آنقدر آشناست كه هم محله اي هاي ما در نقاط ديگر تهران نيز آن را مي شناسند و اغلب براي يكبار هم كه شده اين نام را شنيده اند، ولي امروز وقتي از بازار تجريش وارد امامزاده صالح(ع) مي شويد، نشاني از درخت پيدا نمي كنيد. اهالي مي گويند اين درخت سال هاست كه از بين رفته است. اهالی اين درخت را يكي از نماد هاي تاريخي و هويتي شميرانات مي دانند. گزارش زير روايت داستان درخت چنار امامزاده صالح(ع) است. در اين گزارش به اين نکته مي پردازيم كه درخت چنار امامزاده صالح(ع) چگونه سبز شد و چگونه از بين رفت؟

    درخت هاي كهن در باورهاي اهالي

درخت چنار امامزاده صالح(ع) در يك كلام سنگ صبورمحله بود. «سيد حسين ميري» از سيم هاي برقي مي گويد كه براي روشنايي محله بر تنه درخت كوبيده بودند. او حتي به ياد مي آورد يكبار كه از درخت بالا رفته بود، برق او را گرفت و به پايين پرتابش كرد، ولي درخت همچنان آرام و صبور مي ايستاد تا يك محله روشن شود. براي همين اهالي اين درخت را دوست داشتند. «عباس صالحي» در ادامه مي گويد: «از قديم الايام درخت هاي كهن چنار، كهك و... در شميرانات نزد اهالي از احترام خاصي برخوردار بودند. به عنوان مثال درخت كهكي در شميرانات بود كه اهالي شب هاي جمعه دور آن جمع مي شدند.»